یکی از برجستهترین و شاید مهمترین محورهای سخنرانی رهبر شهید، اشاره صریح و روشن ایشان به بعثت ملت ایران در برابر توطئه گسترده آمریکایی ـ صهیونیستی بود.
رفسنجان زیبا | آخرین سخنرانی حضرت آیتالله شهید خامنهای، بیتردید یکی از مهمترین و ماندگارترین فرازهای زندگی این مجاهد خستگیناپذیر است؛ فرازی که نهفقط پایان یک حیات ظاهری، بلکه آغاز فصلی تازه در حیات فکری و معنوی ملت ایران را رقم زد.
بخشی از آخرین سخنان این رهبر شهید از چنان عمق و غنایی برخوردار است که شاید سالها باید بگذرد تا صاحبان اندیشه و دل، لایههای پنهان آن را دریابند و به ژرفای پیام نهفته در کلمات او برسند. او در واپسین لحظات، نه از رنجهای فردی، که از رسالت تاریخی یک ملت سخن گفت؛ ملتی که به تعبیر او «مبعوث شده» است.
یکی از برجستهترین و شاید مهمترین محورهای این سخنرانی، اشاره صریح و روشن ایشان به بعثت ملت ایران در برابر توطئه گسترده آمریکایی ـ صهیونیستی بود؛ توطئهای که با پشتیبانی تمامقد و شرمآور بخش قابلتوجهی از قدرتهای جهانی، بهویژه برخی کشورهای عربی، علیه ایران سامان یافته بود.
امروز، پس از گذشت شصتوپنج روز از آغاز تجاوز محور آمریکایی ـ صهیونیستی، آنچه در صحنه عمل و واقعیت به چشم میآید، تجلی همان حقیقتی است که رهبر شهید، با بصیرتی الهی، آن را پیشاپیش دیده و بر زبان آورده بود: نمایشی بینظیر از توانایی ملتی مقتدر و استوار که در برابر بزرگترین طاغوت تاریخ ایستاده و الگویی کمنظیر از جامعهای توانمند، خودباور و خداجو را به نمایش گذاشته است.
آنچه او بر پیشانی ملت مسلمان ایران بهدرستی میدید، این بود که این ملتِ برخاسته و متکی به خدا، به سرمشقی برای همه آزادگان جهان تبدیل خواهد شد؛ سرمشقی که به آنان میآموزد میتوان در اوج تحریم، فشار و توطئه جهانی، تنها با توکل به خدا و تکیه بر تواناییهای ملی، در برابر زورمندان و مستکبران ایستاد و عقبنشینی نکرد.
ملت مبعوثشده ایران، در برابر چشمان حیرتزده بشر قرن بیستویکم، افسانههای دوردست مقاومت را به واقعیتی زنده بدل کرد و صحنهای بیبدیل از ایستادگی و همبستگی ملی را به تصویر کشید.
این بعثت تاریخی، صرفاً یک رخداد ملی نیست، بلکه «مدل ایرانی مقاومت» را پیش روی جهانیان قرار داده است؛ مدلی که بر توکل به خدا، تکیه بر توان داخلی و عدم تسلیم در برابر زور و تحقیر استوار است.
بعثت مردم ایران، بیتردید الهامبخش ملتهای مظلوم و آزادگان جهان خواهد بود و رهروان بسیاری در اقصینقاط عالم پیدا خواهد کرد؛ رهروانی که این راه را ادامه داده و این الگو را نسل به نسل گسترش خواهند داد.
به قلم سیدمرتضی سیدحسینی، دانش آموخته دکتری اندیشه سیاسی
