مدیر گروه سلامت روان معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کرمان نحوه صحیح رفتار با گروههای سنی کودکان دو تا پنج سال را در شرایط جنگی اعلام کرد.
رفسنجان زیبا | علی بهرام نژاد با اشاره به تأثیرپذیری کودکان خردسال از فضای روانی خانواده اظهار کرد: کودکان در سنین دو تا پنج سال همچنان وابستگی عاطفی عمیقی به والدین و مراقبان خود دارند و احساس امنیت آنها مستقیماً از آرامش بزرگترها تأثیر میگیرد.
وی افزود: صحبت مکرر درباره رویداد یا بازآفرینی آن در قالب بازی، بروز بحرانهای احساسی و انفجارهای عصبی، گریه و بیقراری، افزایش ترس بهویژه از تاریکی یا تنها ماندن، حساسیت به صداهای بلند، اختلال در خواب و تغذیه، وابستگی بیش از حد به مراقبان و حتی بازگشت به رفتارهای مراحل رشدی قبل مانند شبادراری یا مکیدن انگشت از جمله واکنشهای طبیعی این گروه سنی است.
مدیر گروه سلامت روان معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کرمان با بیان اینکه این رفتارها در بسیاری موارد طبیعی بوده و نشانه نیاز کودک به حمایت و توجه بیشتر است و لزوماً به معنای بروز اختلال جدی نیست، گفت: ایجاد احساس امنیت از طریق در آغوش گرفتن، نوازش کردن و استفاده از جملات ساده و اطمینانبخش مانند «مامان اینجاست» یا «بابا مراقب توست» میتواند نقش مؤثری در آرامسازی کودک داشته باشد.
وی با اشاره به اینکه هرچه والدین آرامتر و مطمئنتر رفتار کنند، کودک نیز احساس امنیت بیشتری خواهد داشت و در مقابل، اگر بزرگترها با نگرانی و اضطراب رفتار کنند، این احساس ناامنی به کودک منتقل میشود، تصریح کرد: والدین باید مراقب صحبتهای خود در حضور کودکان باشند، زیرا کودکان کوچک شنوندگان دقیقی هستند و ممکن است آنچه میشنوند را به اشتباه تفسیر کرده و دچار ترسهای بیمورد شوند.
بهرامنژاد حفظ روالهای روزمره را بسیار مهم دانست و افزود: حتی در شرایط دشوار نیز باید زمانهای مشخصی برای غذا خوردن و خواب در نظر گرفته شود و در صورت جابهجایی یا تغییر محل زندگی، روالهای جدیدی برای ایجاد حس ثبات تعریف شود. ادامه فعالیتهایی مانند قصهخوانی یا دعا نیز میتواند به ایجاد آرامش کمک کند.
وی با تأکید بر اینکه قرار دادن کودکان خردسال در معرض اخبار تلویزیون، رادیو یا تصاویر مرتبط با جنگ توصیه نمیشود، گفت: کودکان در شرایط بحران ممکن است شبها اضطراب بیشتری داشته باشند، بنابراین صرف زمان بیشتر برای صحبت یا قصه گفتن پیش از خواب ضروری است و در صورت نیاز میتوان به صورت موقت شرایط خواب نزدیکتر به والدین را فراهم کرد.
مدیر گروه سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی کرمان با بیان اینکه اجازه دادن به کودک برای روایت آنچه تصور میکند اتفاق افتاده، چه از طریق صحبت، بازی یا نقاشی، به او کمک میکند احساسات خود را بهتر پردازش کند، افزود: والدین باید کودکان را به بیان احساساتشان تشویق کنند و با پرسشهای سادهای مانند «امروز حالت چطور بود؟» زمینه گفتوگو را فراهم آورند و پس از آن با یک فعالیت خانوادگی آرامبخش، حس امنیت را تقویت کنند.
وی در ادامه گفت: اگر کودک رفتار غیرعادی نشان میدهد، والدین باید به او کمک کنند احساسات خود را نامگذاری کند و در عین پذیرش احساسات، شیوه درست رفتار را آموزش دهند؛ مهمترین اصل در مواجهه با کودکان خردسال در شرایط بحران، ایجاد حس امنیت، ثبات و دریافت محبت مستمر است و والدین باید به فرزندان خود اطمینان دهند که رخدادهای بیرونی تقصیر آنها نیست.
خبر از صادق امیری
